Gerard Linders

Gerard Linders

‘In Roermond wonen 60.000 mensen en we zijn allemaal verschillend’, start het centrale verhaal van de campagne Come Together. ‘Sommigen van ons zijn rijk, anderen leven in armoede. Sommigen geloven in een god, anderen in zichzelf. Er zijn Roermondenaren die hier geworteld zijn en er zijn nieuwkomers. Mensen voor wie vrijheid vanzelfsprekend is en mensen die hier vrijheid vonden. Er zijn geleerden en minder geleerden, zieken en gezonden. Mensen die midden in het leven staan en zij die op een zijspoor belandden.’

Respecteer elkaars verschillen en help elkaar, is steeds opnieuw de oproep van de campagne. En dát is exact wat Gerard Linders dagelijks doet. Dwars door alle verschillen heen, steekt hij de helpende hand toe. De simpele woorden ‘Nou en?’ waren daarvoor een belangrijke inspiratiebron.

“Dat we elkaar moeten respecteren is natuurlijk helder”, vertelt hij, “maar hoe kunnen we dat het best doen? Dat is natuurlijk de vraag. En eigenlijk is het antwoord daarop heel eenvoudig. Je hoeft alleen maar te kijken naar wíe iemand is, niet naar wát iemand is. Dat is alles. Laten we eens een groep nemen: de Nederlanders. We hebben een Mark Rutte, een Willem Holleeder, een Geert Wilders, uzelf… Het zijn totaal verschillende mensen. Dé Nederlander bestaat niet evenmin als dé vluchteling, dé moslim, dé gehandicapte, dé laaggeletterde, et cetera. Ze vallen misschien wel onder één noemer, maar het is absoluut geen eenheid waar je dan een goede of slechte eigenschap op kunt plakken.”

“Want dat gebeurt. Mensen trekken rare conclusies en hebben vooroordelen. Laatst zat ik in een restaurant met een vriend, die in een rolstoel zit. Vraagt de ober aan mij wat hij wil drinken! Hoe denkt zo iemand dan? ‘Hij zit in een rolstoel dus hij weet niet wat hij wil drinken?’ Of iets anders; de jongen die ik begeleid, die nu in Nederland woont omdat in zijn vaderland de doodstraf staat op zijn seksuele geaardheid. Is hij een profiteur? Hou op! Kijk naar de persoon.”

“Mij gebeurde dat ook. Op mijn 32e vertelde ik voor het eerst aan twee vrienden dat ik op mannen val. Ik vond dat heel moeilijk om te vertellen. Had me daar in feite jarenlang druk over gemaakt. Ik verwachtte een lang en moeilijk gesprek, maar het was zo klaar. “Nou en?”, zeiden ze. “Jij bent en blijft Gerard.” Dat was alles. Ik vertelde het aan meer mensen en steeds opnieuw was de reactie: “Nou en? Jij bent jij”. De mensen plakten geen etiket. Ze keken naar wie ik ben en lieten me in m’n waarde. Dat maakte me zo gelukkig. Dat gun ik iedereen. Daarom: Het gaat niet om wát iemand is, maar om wíe die persoon is. En omdat het voor sommige mensen extra lastig is om dat geluk te ervaren, spring ik soms een beetje bij. Ik help ze zichzelf te zijn, om te genieten.

Wil jij ook een bijdrage leveren aan geluk? Op de website van Actief Roermond (www.actiefroermond.nl) vind je een overzicht van de vele vrijwilligersbanen in Roermond. Gerard zelf helpt een paar mensen bij het leren van de Nederlandse taal en hij maakt hen een beetje wegwijs in de Nederlandse cultuur. Met een vriend die in een rolstoel zit, doet hij leuke dingen, zoals wandelen; in een woonbegeleidingscentrum -waar 10 mensen met een beperking wonen- gaat hij wekelijks kaarten en hij is actief binnen ABC, een organisatie van en voor laaggeletterden.

Deel dit verhaal