Mijn beperking was niet langer mijn vijand, maar mijn metgezel, mijn leraar

Mijn beperking was niet langer mijn vijand, maar mijn metgezel, mijn leraar

Lang heb ik mezelf aan het kruis genageld met mijn eigen belemmerende overtuigingen. Het vooruitzicht ooit blind te worden verlamde me, ik voelde me aan handen en voeten gebonden. Toen ik ongeveer 7 jaar was kwamen ze er bij de schoolarts achter dat ik eigenlijk best slecht zag. Dit kwam niet geheel als een verrassing, ik moest steeds dichter bij de televisie gaan zitten, kon niet meer netjes tussen de lijntjes kleuren en botste steeds vaker tegen dingen aan.

De artsen wisten niet wat er met mijn ogen aan de hand was, maar langzaam en gestaag begon ik steeds slechter te zien. Uiteindelijk ging ik naar een internaat voor kinderen met een visuele beperking. Dit was een enorme omschakeling voor mij, weg uit mijn vertrouwde omgeving op een plek met allemaal blinden.

Ik vond het verschrikkelijk en in die tijd heb ik ervaren wat heimwee is. Ik had bijna een afkeer tegen blinden, ik vond ze klunzig, afhankelijk en dom, ik wilde NOOIT zo worden, maar wist ook niet hoe ik dan zou willen worden, hoe ik dan invulling zou geven aan mijn blind zijn. Wat ik wel wist was dat ik naar huis wilde. Ik werkte hard, leerde braille, stoklopen en andere vaardigheden en ging naar huis. Daar volgde ik de mavo, havo, atheneum en ging psychologie studeren.

Toen liep ik helemaal vast. Ik had teveel negatieve associaties en gedachten over mijn beperking. Een toekomst waarin ik blind zou worden was als een groot, zwart gat voor mij. Ik voelde me beperkt in alles wat ik deed en gaf mijn handicap overal de schuld van, ik had mijn beperking tot mijn vijand gemaakt. Maar toen zag ik het licht.

Ik realiseerde me dat er zoveel energie verloren ging aan het niet accepteren van het onvermijdelijke. Ik miste inspiratie in mijn leven, ging op zoek en steeds vaker vond het mij. Hoe meer ik mijn innerlijke oog opende, hoe meer mogelijkheden ik zag. Mijn beperking was niet langer mijn vijand, maar mijn metgezel, mijn leraar. En toen vond ik mijn passie. Al 20 jaar ben ik massagetherapeut en mag ik mensen begeleiden met lichamelijke en emotionele uitdagingen in het leven. Ik kijk met mijn hart en mijn handen en heb van mijn beperking mijn kracht gemaakt.

Be inspired and find your passion!
Dit is mijn herrijzenis.

Deel dit verhaal