Marie-José Janssens

Marie-José Janssens

Dementie is een verzamelnaam voor verschillende hersenziektes, waarvan Alzheimer de bekendste is. Een gemiddelde Nederlandse heeft een risico van ongeveer 18 procent om het te krijgen. Eduard is één van hen en zijn echtgenote Marie-José is zijn mantelzorger. In Roermond wonen nu, naar schatting, bijna 10.000 mantelzorgers, maar in feite worden we het vroeg of laat allemaal. Partners, ouders, familieleden, vrienden; naarmate ze ouder worden, hebben ze meestal meer hulp nodig. En dat geef je dan, uit liefde. En juist omdat mensen het uit liefde doen, hoor je ze niet vaak zegen dat het zo zwaar is. Maar dat is het wel. Verdriet en eenzaamheid liggen op de loer. En het vraagt heel veel tijd. “Eigenlijk heeft ook een mantelzorger weer anderen nodig die voor je zorgt”, vertelt Marie-José die hoopt dat ze met haar verhaal mantelzorgers en mensen met dementie een beetje kan helpen.

“Zo’n acht jaar geleden begonnen bij mij de twijfels”, vertelt ze. “Mijn man deed soms dingen die ik niet verwachtte. Hij verplaatste spullen in de keukenkastjes, waste af zonder afwasmiddel. Natuurlijk, je vergeet wel ‘ns wat, maar uiteindelijk denk je toch: ‘dit klopt niet’. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en dat is ook eigenlijk iets dat ik iedereen kan aanraden. Alzheimer is niet te genezen, maar met medicijnen kun je het wel vertragen. Hoe eerder je erbij bent, hoe beter.”

“Op een gegeven moment ging Eduard tot mijn grote verdriet toch echt achteruit. Eigenlijk kon ik niet meer de deur uit. Hij kon en wilde niet alleen zijn. Ik had toen het grote geluk dat er mensen in de buurt waren die me hielpen. Eens per week ging ik bijvoorbeeld volksdansen. Dat moest dan goed worden voorbereid. Mijn nichtje belde mijn man als ik net weg was, daarna liep de buurvrouw even binnen, daarna checkte een vriendin of het goed met hem ging en ik belde zelf als ik onderweg naar huis was. Zo ging het net. En dat was zo fijn, dat dat kon. Daarom zou ik aan iedereen die dit leest willen vragen: ken je een mantelzorger? Vraag eens of je op deze manier kan helpen. Zo kun je misschien net dat belangrijke verschil maken.”

“Maar er is nog iets anders dat je kunt doen. Probeer iemand die dementie krijgt, zo lang mogelijk te betrekken. Is iemand jarenlang scheidsrechter geweest en lukt dat niet meer? Ga dan na of er nog iets anders is dat gedaan kan worden. Netten ophangen, lijnen trekken… Het maakt niet uit. Het moment dat je door de buitenwereld helemaal wordt afgeschreven is keihard. En blijf asjeblieft een echtpaar ook als echtpaar benaderen. Stuur niet opeens een kerstkaart naar een van beide. Ook al is alles anders, ik ben nog altijd de echtgenote van mijn man. Dit jaar zijn we 45 jaar geleden getrouwd.”

“Maar samen thuis vieren, dat zit er niet in. Eduard is op advies van de arts met urgentie opgenomen in een verzorgingshuis. Ik moest toentertijd zelf een open hartoperatie ondergaan en de arts vond de situatie niet meer verantwoord. Nu had ik ondertussen een groepje gevormd met enkele vrouwen. We hadden samen een cursus voor mantelzorgers gevolgd en het was zo gezellig samen, dat we contact hebben gehouden. We delen nu lief en leed. Toen ik in het ziekenhuis lag, kreeg ik een enorme bos bloemen van ze. Dat deed me zo goed! Ik hoop dat mantelzorgers zichzelf dat gunnen; dat ze open staan voor contact met andere mantelzorgers. Het helpt als je weet dat er mensen zijn die begrijpen waar je doorheen gaat. En misschien is het nog wel extra moeilijk voor mannen, die weten vaak nog minder raad met emoties. Ik kan alleen maar zeggen; zoek elkaar op. Volg je eigen gevoel. Deel wat je wil delen. Zo ben je minder alleen.”

Er gebeurt veel in Roermond waarbij je kunt aansluiten. Er is bijvoorbeeld een Alzheimercafé dat nu gelukkig weer in De Graasj is in plaats van online. Er is ook Alzheimergym, er zijn cursussen voor mantelzorgers en nog veel meer. Kijk vooral eens op de website www.dementievriendelijkroermond.nl.

Van 14 t/m 21 september is de Wereld Alzheimer Week. Dan vinden er zelfs extra veel (vaak gratis) activiteiten plaats. Ik kan het u van harte aanbevelen en wens iedereen veel sterkte.”

Deel dit verhaal