Mevrouw Frissen

Mevrouw Frissen

Mevrouw Frissen

De helft van de Roermondenaren voelt zich weleens eenzaam. Een groeiend probleem dat nu, door de coronacrisis, nog eens extra versterkt wordt. Laten we daarom oog hebben voor àl onze inwoners. Lees hieronder het verhaal van mevrouw Frissen.

“Ik ben nu veel buiten in mijn tuin. Nog nooit eerder was ik zo bruin van de zon als nu! Ik doe mijn best om me door de dagen heen te slepen maar het valt me soms erg zwaar. Ik ben veel alleen. Je eenzaam voelen is moeilijk te beschrijven. Het doet heel veel met je. Mensen zien het niet aan je als je eenzaam bent. Ik heb lange tijd vrijwilligerswerk gedaan, maar dat gaat nu niet meer vanwege mijn gezondheid. Als ik dan aan het werk was zeiden mensen tegen me: ‘Wat ben je toch vrolijk, je lacht altijd!’. Dan dacht ik altijd: je moest eens weten! Maar wat moet ik anders? Ik kan maar beter lachen dan de hele dag huilen. Nu, vanwege de maatregelen rondom het coronavirus, voel ik me nog eenzamer dan normaal.

Ik ben geboren in Eindhoven. Na ons trouwen zijn mijn man en ik naar Sittard verhuisd. Daarna heb ik nog in Horn gewoond en toen mijn man stierf ben ik in Roermond gaan wonen. Ik ben bijna negenenzeventig jaar oud. Ik ben moeder van twee zoons, heb drie kleinkinderen en een achterkleinkind. Mijn kinderen wonen in de buurt en komen af en toe op bezoek. Nu houden we netjes afstand. Mijn kleinkinderen en achterkleinkind heb ik sinds de uitbraak van het coronavirus niet meer gezien. Ze blijven liever thuis en nemen het zekere voor het onzekere. Ik mis ze ontzettend. Ik vind het vreselijk dat ik hen nu geen knuffel kan geven. Dat doet me echt pijn.

Er zijn natuurlijk meer eenzame mensen in Roermond. Als je ouder wordt vallen steeds meer mensen om je heen weg. Daardoor voel je je heel alleen. Er zijn vast ook jonge mensen die zich vaak alleen voelen. Dat komt denkt ik ook door de tijd waarin we leven. Mensen zijn veel met zichzelf bezig. Dat merk ik soms als ik een praatje maak met mensen op straat. Als ik over mezelf vertel gaat het al snel weer over een ander onderwerp. Dat vind ik jammer. Ik ben iemand die zich goed kan inleven in anderen. Soms zou ik willen dat anderen dat ook wat meer in mij deden.

‘Vanwege de coronamaatregelen voel ik me nog eenzamer dan normaal’

Gelukkig zijn er ook dagen waarop ik echt kan genieten. Als mijn familie op bezoek komt bijvoorbeeld, als de zon schijnt of als ik lekker op een terrasje zit. Ik kijk echt uit naar het einde van de corona-maatregelen. Dan vier ik een feestje! Het zou me denk ik helpen als ik iemand had waar ik echt goede gesprekken mee kan voeren. Dat hoeft geen liefdesrelatie te zijn maar gewoon, een maatje. Ik heb een evenwichtsstoornis en kan daarom niet zomaar overal naartoe gaan. Het zou fijn zijn als die ander dan wel mobiel is, zodat we er samen op uit kunnen.”

Kijk wat jij kunt doen tegen eenzaamheid: Klik hier

Voelt u zich ook eenzaam? Er zijn genoeg mensen die iets voor u willen doen, bekijk onze initiatieven pagina.

Deel dit verhaal